Przejdz do menu

Przejdz do treści właściwej

Ulti Clocks content
dziennik166x80

Polecane strony

Królewskie elekcje an woli

Pajacyk - głodne dzieci nie myślą  o nauce
Pajacyk - głodne dzieci nie myślą  o nauce

Treść właściwa


Historia szkoły
czwartek, 13 listopada 2008 00:00

Gimnazjum Dwujęzyczne nr 50 im. gen. Władysława Sikorskiego mieści się przy ulicy Bema 76 (ulicy dawniej zwanej Kościelną). Jest to wspólny adres Gimnazjum i XXXIII LO im. Mikołaja Kopernika.

Historia budynku naszej szkoły ma początek w 20 - leciu międzywojennym. Wcześniej kilkakrotnie zmieniano adresy i nazwy szkoły (początki szkoły sięgają 1907 r.). Gdy zaczęto odbudowę wyniszczonej I wojną światową stolicy, z inicjatywy Henryka Maciejewskiego założono Komisje rozszerzania Sieci Szkolnej. Dzięki niej powstały projekty nowoczesnych szkół, w tym także budynku przy ul. Bema 76. Z funduszy Magistratu zbudowano 5 budynków mających „ szerzyć oświatę wśród młodzieży wolskiej”.

Budowę rozpoczęto w 1925 roku, a zakończono w 1927 r. Jednak przez te 2 lata zbudowano budynek, który był i przez długie lata pozostał najnowocześniejszym budynkiem szkolnym, i to nie tylko na Woli, lecz także w ościennych dzielnicach.

Na jego unikalność składały się niespotykana architektura oraz wielkość. Gmach zawierał aż 26 sal lekcyjnych, sale gimnastyczną oraz świetlicę. Budynek ma 4 kondygnacje i jest poprzedzony o 7-osiową dobudówkę. Szkoła jest zbudowana na podstawie czterokąta. Pomiędzy skrzydłami mieści się mały dziedziniec. Szczegółowy opis architektury znajduje się w książce Jarosława Zielińskiego pt. „Atlas dawnej architektury ulic, placów Warszawy”. Mimo szybkiej budowy, przetrwała II wojnę światową, co świadczy o tym, że jest przykładem wzorowego budownictwa. Była pokazywana jako wzór .

Przekraczając próg dzisiejszego gimnazjum, warto zatrzymać się przy pamiątkowej tablicy, informującej o dacie oddania budynku do użytku oraz jego przeznaczeniu. Napis brzmi: Siedmioklasowa Powszechna Szkoła Publiczna ADMCMXXVII” (1927).

Pierwsze trzy szkoły mające siedzibę w tym nowoczesnym budynku, zaczęły funkcjonować od 1 września 1927 r.

Szkoła Powszechna nr 129 ( później 132) mieściła się w prawym skrzydle, z wejściem od ul. Bema, Szkoła Podstawowa nr 182 w środkowej części budynku, z wejściem od strony dziedzińca. Trzecia placówka mieszcząca się w tym gmachu, Szkoła Podstawowa nr183umiejscowiona była w lewym skrzydle, a jej wejście znajdowało się w tym samym miejscu co wejście do obecnego gimnazjum . W późniejszych latach powstała również szkoła wieczorowa oraz kursy doszkalające.

W 1938 roku do szkoły przy Bema 76 chodziło ok. 2200 uczniów.

Wybuch II wojny światowej zahamował rozwój szkół . Budynek przetrwał działania wojenne, chociaż na dziedziniec gmachu spadły 3 bomby burzące. Nie spłonął doszczętnie dzięki odwadze nauczyciela Jerzego Michniewicza i woźnego Karola Łozińskiego, którzy rozbroili bomby zapalające. Wszyscy zostali zaangażowani w naprawę poważnych zniszczeń.

Pod koniec 1942 r. budynek przejęli Niemcy, którzy wykorzystali ją jako skład amunicji i szpital wojskowy. Zajęcia z pobliskich szkół , łącznie z tymi mieszczącymi się w budynku przy Bema 76 , przeniesiono do baraku przy ul. Wolskiej 125, lecz nauka tam była prawie niemożliwa. Szkole ciężko było się zreorganizować, lecz pomógł w tym Henryk Maciejewski, który m in. stworzył bibliotekę szkolna i wyposażył ją w pracownie naukowe. Został on jednak zamordowany 6 sierpnia 1944 roku. Nauczyciele ze szkół nr: 129, 182 i 183 zorganizowali tajne nauczanie.

Od stycznia do lipca 1945 r. w gmachu stacjonowały wojska radzieckie. W tym samym roku do budynku wraca jednak SP nr 182, a w ślad za nią inne szkoły mające tu wcześniej siedzibę. Nauczyciele rozpoczynają gruntowny remont szkoły, trwający 2 lata. Remont generalny zakończono jednak dopiero w 1950 r.. Kierownikiem szkoły zostaje Antoni Rysak. W tym roku szkoła liczyła 550 uczniów, natomiast w 1951 r. 570 uczniów.

Porządkowano budynek, akta i historię tego miejsca. W 1964 r. Kierownictwo nad szkołą objął Stanisław Prządka. Działał na rzecz odbudowy dzielnicy i szkoły. Chciał, by młodzież zainteresowała się historią Woli i Warszawy, tak jak on sam. Dzięki niemu w 1967 r. Szkoła wygrała konkurs „Historia naszej dzielnicy” oraz zdobyła odznakę Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.

Dramatycznym wydarzeniem w powojennej historii szkoły był pożar w czerwcu 1975 r. Zdajemy się na relację byłej uczennicy, pani Zofii Misiąg, prowadzącej wtedy kronikę szkoły. Pożar wybuchł w pechowy dzień, piątek trzynastego. W szkole nie było uczniów, gdyż tego dnia miała odbyć się rada pedagogiczna i uczniowie zostali zwolnieni do domów. Płonął dach Liceum im. Mikołaja Kopernika. Pożar został ugaszony po godzinie, ale szkoła przedstawiała się fatalnie. Wszystkie pietra zostały zalane, dach spłonął doszczętnie. Zdecydowano, że wakacje rozpoczną się już tego dnia.

W 1984 r. Szkolę oddano pod opiekę Wiesława Cichockiego. W 1990 r. Dyrektorem zostaje druga w historii szkoły kobieta, Irena Moraś.

W wyniku reformy szkolnictwa (1999/2000), dzięki której powstały gimnazja, jedno powstało przy ul. Bema 76. Nadano mu nr 50, a jego dyrektorem został mgr Jerzy Stępień.

Od września 2012 r. Gimnazjum nr 50 weszło w skład Zespołu Szkół nr 117, którego dyrektorem jest mgr Justyna Matejczyk.

Siedziby szkoły:
  • Rok szkolny 1907 – 1908 – Plac Witkowskiego,
  • Rok szkolny 1911 – 1912 – ul. Pańska 100a
  • Rok szkolny 1915 – 1916 – ul. Łucka 2
  • Od 1 września 1927 ul. Bema 76
  • W czasie II wojny światowej:
    • 10 X 1939r. – II 1942r. – ul. Młynarska 2,
    • 1 IX 1942r. – 1VIII 1944 – barak przy ul. Wolskiej
    • Od sierpnia 1945r powrót na ul. Bema 76.
Nazwy szkoły:
  • 1907 r. – Szkoła Powszechno – Społeczna Towarzystwa Jedność Pracowników Drogi Żelaznej Warszawsko – Wiedeńskiej
  • 1915 r. – Szkoła Powszechna Kolejowa nr 3
  • 1916 r. – Siedmioklasowa Szkoła Powszechna nr 129
  • 1927 r. – Publiczna Szkoła Powszechna nr 129 nazwana Bema I
  • 1929 r. – Publiczna Szkoła Powszechna stopnia III nr 182
  • 1945 r. – Szkoła Podstawowa nr 182, od 1987 r. nosiła imię gen. Józefa Bema
  • 1999 r. – Gimnazjum nr 50
  • 1.IX.2007 r. – Gimnazjum nr 50 im. gen. Władysława Sikorskiego
  • 1.IX.2010 r. – Gimnazjum nr 50 z Oddziałami Dwujęzycznymi im. gen. Władysława Sikorskiego
  • 1.IX.2013 r. – Gimnazjum Dwujęzyczne nr 50 im. gen Władysława Sikorskiego
Kierownicy i dyrektorzy szkoły:
  • 1907 – 1908 - p. Halina Tokarzewska
  • 1908 – 1910 - p. Aleksander Kwiatkowski
  • 1910 – 1911 - p. Mysłakowski
  • 1911 – 1915 - p. Sylwester Pieczynis
  • 1915 – 1916 - p. Józef Włodarski
  • 1916 – 1939 - p. Henryk Maciejewski (zamordowany 6 VIII 1944 r. na terenie Fabryki Franaszka)
  • 1945 – 1963 - p. Antoni Rysak
  • 1963 – 1984 - p. Stanisław Prządka
  • 1984 – 1990 - p. Wiesław Cichocki
  • 1990 – 1999 - p. Irena Moraś
  • 1999 – 2001 - p. Jerzy Stępień
  • 2001 – 2006 - p. Małgorzata Dideńko
  • 2006 – 2012 - p. Zbigniew Wójcik
  • Od 2012 r. funkcję Dyrektora Zespołu Szkół nr 117 pełni p. Justyna Matejczyk